Een veel gepubliceerde foto (zie , , & ) van de uitbarsting van de IJslandse vulkaan Eyjafjallajökull is door Reuters terug omdat het te veel bewerkt zou zijn. , een fotoredacteur van de Sydney Morning Herald, werd achterdochtig toen hij de foto zag waarop Reuters de zaak onderzocht en oordeelde ‘ that post production had been applied to sufficient extent that it violated Reuters’ very firm position on digital enhancement.’
Reuters staat bekend om het strenge beleid rond , met name na het incident waarbij de fotograaf Adnan Hajj in 2006 een aantal had toegevoegd aan zijn foto van een gebombardeerd Beirut. Gevolg: de fotograaf wordt niet meer ingehuurd door Reuters, een werd ontslagen en redacteuren werden bijgeschoold om manipulatie beter te herkennen.
Toch is de vulkaanfoto van een andere orde. Hajj had immers extra elementen toegevoegd aan het beeld terwijl het erop lijkt dat bij de vulkaanfoto de filters sterker zijn aangezet om de rookpluim dramatischer te laten lijken. Deze zaak lijkt daarom meer op de bij een Deense fotografiewedstrijd van vorig jaar waarbij een fotograaf gediskwalificeerd werd nadat de jury zijn RAW-beelden had bekeken en oordeelde dat de foto’s te veel bewerkt waren. De website van de wedstrijd heeft de foto’s , maar gelukkig kun je nog wel zelf oordelen bij de Amerikaanse .
Eerder dit jaar werd bij de Oekraïense fotograaf Stepan Rudik nadat bleek dat op één van zijn foto’s een voet was weggehaald. Alhoewel de fotograaf het was met de diskwalificatie waren de meeste mensen vooral verbaasd dat het niet toegestaan is om een voet weg te halen, maar het blijkbaar wel geoorloofd is om het beeld te ‘croppen’ en te bewerken tot korrelige zwart-wit foto (lees bijvoorbeeld )
We bevinden ons nu op een interessant moment in discussie omtrent Photoshop.
Wat mag nu wel en wat mag niet in de fotojournalistiek of in de documentaire fotografie? Iedereen lijkt het erover eens dat het ongeoorloofd is om elementen toe te voegen of weg te laten. Maar wat mogen fotografen met filters doen in de post-productie met filters? Waar ligt de grens?
COMMENTSIk werk zelf voor een nieuwsagentschap in Azie en we hebben hele duidelijke regels m.b.t. nabewerken (post processing) en het editen van foto's. Onder editen wordt bij ons verstaan het verwijderen, veranderen of toevoegen van objecten in foto's, dit mag niet.
Het nabewerken van foto's (post processing): het veranderen van kleur/scherpte/lichter&donkerder maken mag wel.
Ik geloof dat dit zo'n beetje een standaard regel is bij elke bekend/gerenommeerd foto/nieuwsagentschap.
Manipuleren van foto's werd altijd al gedaan, al voor het digitale tijdperkMichel | apr :50:44
Het is bewonderingswaardig dat in een tijd waarin ook fotojournalisten kennelijk de grootste moeite hebben om niet aan het digibeeld te gaan sleutelen, een agentschap als Reuters strenge regels hanteert. Alles in het belang van de kijker, die een persfoto als een venster op de werkelijkheid ziet. Bravo!Aloys Ginjaar | apr :50:58
De nabewerking druipt er werkelijk van af. Laten we het maar een stijlfiguur noemen.
Van mij mag het, maar mooi vind ik het niet.Roger Cremers | apr :05:17
Ik kan mij aansluiten bij Roger Cremers. Verder zou ik er nog aan toe willen voegen en vragen aan Aloys: niets toevoegen of weghalen is een duidelijke grens, maar kleuren aanzetten en doordrukken of tegenhouden, selecties maken, kleurenfilters enz; hoe wil je daar een grens in trekken? Lijkt mij de keuze van de fotograaf en Reuters is er natuurlijk vrij in om deze fotograaf wel of niet in te huren....Marijn van der Meer | apr :48:50
Beetje jammer is het ook wel. Zoals Roger Cremers aangeeft: de nabewerking druipt er werkelijk waar vanaf. En dat heeft zo'n foto helemaal niet nodig.Arnold Reyneveld | apr :34:04
De grens is niet scherp, er blijft altijd een grijs gebied. Waar deze foto zich mijns inziens ook in bevindt. Hier is flink aangetrokken. Er is niets weggeshopt of toegevoegd, maar je kunt je ook afvragen hoe natuurgetrouw deze foto nog wel is. Hoe waar is deze foto (voor zover een foto waar kan zijn)? Mooi vind ik het zeker niet. Het gaat meer op een illustratie dan een foto lijken.Bas de Meijer | apr :57:30
Een fotojournalist wordt geacht met zijn persoonlijke kijk op de wereld een waarachtig beeld te geven van de werkelijkheid , zoals een schrijvend journalist wel een eigen mening moet geven, zonder verdraaiing van de feiten. En als de beeldbewerking teveel een eigen interpretatie van de fotograaf wordt, kan hij beter gaan schilderen! Ter verdediging van digitale manipulatie wordt vaak gesteld dat er vroeger ook werd gesjoemeld; maar zou een advocaat een dief bij de rechter kunnen verdedigen met het argument dat er altijd al is gestolen...?Aloys Ginjaar | apr :37:12
Een beetje overtrokken reactie. Het zou Reuters sieren om eens goed naar hun eigen beeldmateriaal te kijken ; toen er nog met zwart-wit geschoten werd was de dodge-burn niet van de lucht (...), met allerlei absurde halo-vorming rondom objecten of mensen tot gevolg.
Dát vind ik dan weer vreemd, als iemand van de nieuwe generatie die niets heeft met de dogma's van het zwartwit-nieuws tijdperk.
De foto is over de top, maar is toch beduidend minder aangezet dan we jaren lang in de magazines hebben mogen bewonderen. Een hoop gedoe om niets, een overtrokken, fobische reactie van Reuters om maar vooral te bewijzen dat ze integer zijn.Michael de Kooter | apr :58:21
Dank allen voor de reacties. Zie ook deze nieuwe blogpost met de nodige reacties: Martijn Kleppe | apr :17:23
Het probleem ontstaat wanneer alle argumenten en vergelijkingen tot een principiële kwestie worden gemaakt. Daarbinnen kan dan gesteld worden dat een foto op zichzelf al niet natuurgetrouw is, dat goed fotograferen dikwijls de kunst van het weglaten is, dat een beetje accentueren en een beetje dramatiseren niettemin toevoegen is, etcetera, etcetera.
De kunst is het om een duidelijk criterium op te stellen en dat is zo beschouwd haast ondoenlijk. Wat overblijft is een compromis: a: geen elementen toevoegen of weglaten op het eenmaal geschoten beeld. Croppen van het gehele beeld valt daar niet onder. b: Accentueren of dramatiseren binnen een nog aanvaardbaar niveau waarbij de oorspronkelijke situatie als voornaamste uitgangspunt dient. Dit zal veelal een gevoelskwestie zijn, maar wellicht zou men naast het gezond verstand ook van gezond gevoel kunnen spreken. Hoe dan ook, journalistieke fotografie is iets anders dan kunstzinnige fotografie.Roel Visser | apr :40:14
Ik zie het probleem niet. Al jaren hebben fotografen die te zien zijn in musea er een handje van om kleuren te bewerken. Zo druipt het saturatie-filter van de foto's van bv David Goldblatt en Guy Tillim van de prints af. Daar wordt nooit moeilijk over gedaan. Geen probleem dus, deze foto.Nicole Derks vd Ven | apr :32:09
Ik sluit me voor honderd procent bij de opmerkingen van Michael de Kooter aan.
Eigenlijk kan nu elk zwart/wit archief gewoon opgedoekt worden omdat deze de werkelijkheidsaanspraak niet waarmaakt, of is de wereld zwart wit? Een foto is geen werkelijkheid, is enkel een fotografische afbeelding van de werkelijkheid.Herman van den boom | may :45:53
Dit soort discussies zijn al zo vaak gevoerd, en al te vaak met weinig steekhoudende argumenten. Het lijkt me volstrekt oninteressant om eindeloos te gaan haarkloven over wat wel en wat niet mag.
De houding van Reuters is er een van kritiek- en visieloze censuur, gebaseerd op valse ethische vooronderstellingen. Ze getuigt van de misvatting dat zogenaamde onbewerkte foto's (tegenwoordig RAW files) natuurgetrouwer 'de werkelijkheid' weergeven. Ik zou hier het omgekeerde willen beweren en zeggen dat die vermeende ongefilterde weergave 'abstracter' is en verder van een natuurgetrouwe (d.w.z. menselijkere) representatie van 'de' werkelijkheid afstaat dan een door een fotograaf 'nabewerkte' foto.
Volslagen begrijpelijk dat dit gebeurt en ik steun fotografen volledig in hun strijd tegen de bange bureaucraten die de fotoredactieburelen bevolken. Een fotograaf met een persoonlijkheid heeft een camera in dienst, is dus niet in dienst van een door de industrie voorgeprogrammeerde camera, en een nieuwsagentschap dat zich niet durft te branden aan verslaggeving met visie. Redacteuren en krantenopmakers hebben meer invloed op de receptie van foto's door de manieren waarop ze deze contextualiseren dan door fotografen de wet der werkelijkheidsgetrouwe representatie te gaan voorschrijven.Taco Hidde Bakker | may :27:14